آقا امام حسین (ع) در قتلگاه به دخترش سکینه فرمودند ،پیام من را به شیعیان برسان:

شیعتی مهما شربتم عذب ماﺀ فاذکرونی

                                         أو سمعتم بغریب او شهید فاندبونی

و انا السبط الذی من غیر جرم قتلونی

                                         و بجرد الخیل بعد القتل عمدا سحقونی

لیتکم فی یوم عاشورا جمیعا تنظرونی

                                         کیف استسقی لطفلی فأبوا أن یرحمونی

((شیعیان من ،هر گاه آب گوارا نوشیدید من را یاد کنید ، یا هر زمانی از

غریب یا شهیدی ذکری شنیدید بر من گریه و زاری کنید

من همان نواده ی پیامبرم که به هیچ جرم و گنهی  مرا کشتند ،  و پس از کشتن ،عمدا مرا لگد کوب سم ستوران کردند

ای کاش در روز عاشورا همگی حضور داشتید و می دید که چگونه برای طفل{شیر خواره }  خود تقاضای آب کردم ، اما از رحم  بر من دریغ ورزیدند.))